به گزارش “راهبرد انرژی“، هدف محاصره نفتی آمریکا این است که صادرات نفت ایران را تقریباً به صفر برساند تا تهران مجبور شود تولید نفت را کاهش دهد.
با پر شدن مخازن ذخیرهسازی، ایران ناچار خواهد شد بخشی از چاهها و میادین نفتی را موقتاً تعطیل کند.
برخلاف برخی تصورها، توقف تولید نفت لزوماً باعث نابودی چاهها یا کاهش دائمی ظرفیت تولید نمیشود؛ ایران در گذشته نیز چنین کاری انجام داده و دوباره تولید را از سر گرفته است.
بسیاری از میادین نفتی ایران از نظر فنی امکان خاموش و روشن شدن دوباره را دارند و شرایط سختی مثل نفت فوقسنگین یا میدانهای یخی روسیه را ندارند.
حتی در بعضی میدانها، توقف موقت تولید میتواند به بهبود فشار مخزن و افزایش بازیافت نفت در آینده کمک کند.
مشکل اصلی مربوط به بخش گاز طبیعی است:
– میدان عظیم پارس جنوبی برای ادامه تولید به تجهیزات پیشرفته نیاز دارد.
– تحریمها و حملات اخیر اسرائیل به تأسیسات فرآورش گاز، تولید میعانات گازی را کاهش دادهاند.
– اگر ایران نتواند میعانات و گاز مایع را صادر یا ذخیره کند، مجبور به کاهش تولید گاز خواهد شد.
– کاهش تولید گاز میتواند باعث سهمیهبندی مصرف میان نیروگاهها، صنایع، صادرات و مصرف خانگی شود.
جنگ و تحریم همچنین به صنعت پتروشیمی ایران آسیب زده و درآمد دولت را کاهش میدهد.
نویسنده نتیجه میگیرد که:
– محاصره نفتی آمریکا احتمالاً صنعت نفت ایران را نابود نمیکند.
– ایران میتواند پس از کاهش فشارها، طی چند ماه بخش بزرگی از تولید خود را بازیابی کند.
– اما در بلندمدت، تحریم، کمبود سرمایهگذاری و نبود فناوری پیشرفته ظرفیت تولید انرژی ایران را فرسوده خواهد کرد.